Beerzel

Diabolo

Suspects Rock Aarschot

The Usual Suspects rocken in Aarschot. Of all places.

Vidjoo retrospectieve

Ulrikes Dream, End of Ernie + Destroy Humanity

Intestinal Disease – crustmas – Luik

Voor de fans!

Camino a la ruina (4)

“Je kan Iggy niet zomaar … coveren…”

Pansj spuwt het woord uit alsof het een achtergebleven restje braaksel is, een brokje herinnering aan een nacht zwaar stappen en een ochtend intensief over de toiletpot hangen. Vuiligheid.

“Maar met alle respect voor het origineel…”, pruttelt Pepijn tegen.

Ik glimlach. De kans dat Pepijn, Merijn en Fluwijn het ooit van pansj gaan halen is miniem. Hij zal met zijn zatte botten hun stomme indiegroepje en hun blijtnummers de grond in boren. Hij zal hen uitmaken voor rotte vis en suggereren dat ze beter verder aan elkaars lul zuigen dan rock’n'roll te spelen. En zeker geen nummers van Iggy. Geen Stooges-shit. Geen solo-crap. Niks.

Pansj drinkt zijn Duvel leeg en in een vlotte beweging vist hij een nieuw flesje uit de halfvolle bak die aan zijn voeten staat. We zitten in de back-stage en doen waar we goed in zijn: zuipen en ruzie zoeken met de andere bands. Pansj is de beste van ons allemaal. Hij drinkt als een kameel en slingert beledigingen in het rond aan een tempo waar de gemiddelde rapper jaloers op zou zijn.
Pepijn zwijgt. Merijn zit treurig voor zich uit te staren. En Fluwijn heeft in zijn broek gedaan.

Inge komt binnen. Ze zegt dat het tijd is.

Ik pak mijn bas en we stappen samen het podium op.

Camino a la ruina (3)

De ochtendzon schijnt door de vuile ramen naar binnen. Het is zaterdag en we zijn op tour. Inge Vervotte ligt uitgeteld op een beschimmelde matras die vannacht inderhaast uit de “backstage” werd gehaald. Schele Otter zit verdwaasd in een pas verschaald bier. Hij kijkt onbegrijpend om zich heen. Ik betwijfel het of hij al nuchter is.

“Kater, pvc?”, Vraagt Pansj.

Ik knik. Mijn hoofd staat op springen. En terecht. Al wie dat niet springt…

“Kutbier!”, vloekt Pansj.

“Ja. Bij ons is het tenminste nog CARA. Soms.”

Pansj lacht zijn rotte tanden bloot. Zijn gehavende gezicht verraadt een leven vol drank, drugs en straatgevechten. De tijd van de Leuvense gang wars. Voor de platencontracten en voor het Grote Succes (GS).

“Is er nog iets?”, vraagt Schele Otter en ik weet dat hij alcohol bedoelt. Pansj schudt van neen. Hij liegt. Het is niet omdat het kutbier is, dat je het moet delen.

Ik zet de radio op. Nena zingt “Willst Du Mit Mir Gehn”. De perfecte popsong maakt mij vrolijk, de kater draaglijk en Inge wakker.

“Zijn we weg?”

“Deal.”

Als zombies strompelen we naar de auto. Misselijk. Ziek. Mottig. Ik start. Ik geef gas. Ik draai de volumeknop open. Fuck. Mein Weg Ist Mein Weg. We vliegen over de snelweg. Als arenden. Roofvogels. Harder en sneller. En roekelozer.

“Gaat het, pvc?”, vraagt Inge.

En ik knik.

Het gaat.

Het gaat.

Maar ook niet meer dan dat.

Vort’n Vis

CHAKA

LINK

ULRIKES DREAM

A juggler’s daily routine

Fijn dat het internet quasi iedereen een forum biedt. Ook de jongleurs.