Ik had beloofd jou een hit single te schrijven die qua stijl wat dichter bij je eerste succes “Oh Beverly” zou kunnen liggen. Et voila. Het was geen gemakkelijke opgave, want “oh Beverly” is een dijk van een hit, maar bovendien val ik doorgaans nogal gemakkelijk terug op mijn eigen …euh… referentiekader dat opgebouwd is uit B-films, zwaar bier en onbeluisterbaar lawaai.
Gelukkig leerde ik op jouw weblog de markante figuur Chloë kennen, een vrouw die iets doet met badkamers. Mijn interesse was gewekt. Na een paar Grimbergens kon ik mij haar zelfs levendig voorstellen: een vrouw van rond de veertig met donkerbruine krullen die ooit architectuur gestudeerd heeft, maar nu aan lager wal geraakt is. Getekend door een leven vol mislukkingen gooit ze zich ’s avonds op de drank. Net zoals wij allemaal. Ze zou graag partner vinden. Desnoods maar voor een paar uurtjes: op de achterbank van een aftandse Opel Record of tegen een muur op het Engels Plein in Leuven. Wanhoop is van alle tijden, Bobby Mark. En wanhoop verkoopt.
“Kaaskroket” is een prima b-kant. Dat geef ik grif toe. Maar het is geen hitsingle als “Oh Beverly”. Dat hoeft ook niet per definitie. Een tweede single is altijd een beetje zoeken. En zoeken, daar draait ons leven om.
Wat het kaaskrokettenliedje voor mij zo übercool maakt is niet alleen het killer-arrangement van Bobby Mark, maar de “user generated content”-achtige invalshoek: de tekst van het nummer werd aangeleverd door een fan, een bewonderaar(ster?). Gratis en vrij van auteursrecht, zoals het hoort. Bobby Mark toont dat hij de geest van het medium weet te vatten en dat hij een vinger aan de pols der popcultuur weet te houden. Hij decentraliseert en democratiseert het songwritingsproces.
Dat het onderwerp dan eens niet-veganistisch is… dat wil ik gerust door de vingers zien.
Ik hoop dat Bobby Mark nog even doorgaat met hits maken en op z’n minst een virtuele cd uitbrengt. Of een videoclip.
In afwachting neem ik mij voor zelf ook een hit te schrijven en die aan Bobby Mark cadeau te doen. Als de afwas gedaan is en de kinderen in hun bed liggen.
Ergens is er iemand bezig geweest om all opnames die we ooit gemaakt hebben met Les Baudouins Morts te digitaliseren. Op zich vind ik dat te gek. Ik heb goeie herinneringen aan de dingen die we toen gedaan hebben.
Maar “alles“, betekent dat ook de gênante rommel, het zat en vals gekweel, de Nederlandstalige Cure-cover, het experimentele liedje met citaten van de Romeinse keizer Martialis, het vreselijk slechte nummer over oud-schepen Van Zeebroeck, de geïmproviseerde radio-opnames die we alleen durfden maken omdat er toch niemand luisterde, optredens waarbij de stroom uitviel maar waar de helft van de groep niks van merkte wegens te beschonken, “Geen bier in Holland”, de show in de Democrazy, de totale chaos ter begeleiding van Elvis Peeters, opnames in slaap- en woonkamers, benevelde probeersels die nooit de status van probeersel hadden mogen krijgen… ?
De strips van Yakari zijn absurd populair bij ons thuis. Ik heb Onze Jongste met het indiaantje laten kennis maken omdat de strips van Samson en de Boeboeks altijd uitgeleend waren in de bibliotheek. Die van Yakari zijn er altijd. Er staat niet te veel tekst in en de tekeningen zijn, zoals altijd bij Derib, te gek.
Als hij nu maar niet ontdekt dat er ook ooit tekenfilms van Yakari zijn gemaakt…
During 1982, Mussolini released a pop music album of romantic songs under the title Amore on Alfa Records, the album was only released in Japan and has since become somewhat of a collectors item.
Het is een klein zinnetje in de wikipedia-entry over de Italiaanse neo-fascistische “politica” Allessandra Mussolini (je weet wel: kleindochter van). En zoiets prikkelt mijn nieuwsgierigheid. Hoe zou die plaat klinken? Hoe slecht zou Allessandra Mussolini kunnen zingen? Een onderzoek!
Label
Alfa records was een Japans label dat in de jaren negetig failliet ging en onder andere platen uitbracht van top-acts als Depeche Mode, Erasure, Falco, Kylie Minogue, The Police…
Plaat
De plaat heette “Amore” (1982) en werd geproduceerd door een zekere Miki Curtis die toen enige naam had in de muziekscene dankzij zijn band Samurai (check die eens). Bij de auteurs duikt de naam op van Hiroshi Sato, een (naar verluid) populair pianist/keyboard-speler uit Japan. Hij heeft in ieder geval een pak solo-platen uitgebracht.
“Amore” bevatte acht tracks waarop La Mussolini zing in het ENgels, het Italiaans en zelfs het Japans.
01. Tokyo Fantasy
02. Carta Vincente
03. Amai Kiouku
04. Insieme Insieme
05. Love Is Love
06. E Stasera Mi Manchi
07. Tears
08. L’Ultima Notte D’Amore
Multimedia
Ik heb volgende nummers kunnen terugvinden op YouTube zodat we kunnen komen tot een gedeeltelijke reconstructie van de Mussolini-release.
Elke doelgroep heeft zijn eigen beleidsplan tegenwoordig. Of anders zijn er wel campagnes en brochures rond. Maar het is sinds het Necrofiliedecreet van 2002 geleden dat men nog eens iets gedaan heeft voor de grafschennende medemens.
Wordt de Vlaamse ombudsman bedolven onder de klachten? Marcheren er horden kerkhofpoepers van Brussel-Noord naar Brussel-Zuid? Krijgt u in de Diestsestraat te Leuven een petitie onder uw verstopte neus geschoven? Neen! Neen! En nog eens neen!
Deze weinig gewaardeerde bevolkingscategorie lijdt in stilte. Waardig en correct. Zij mijdt het lobby-werk en hoopt dat er bij de volgende begrotingsonderhandelingen nog enkele budgettaire kruimels overblijven ter financiering van een project rond het herstel van condoomautomaten in Vlaamse columbaria of de subsidiëring van zusterorganisatie Autogfagie International.
Toegegeven, veel gemeenten hebben al ingestemd met latere openingsuren en discrete hoekjes op lokale kerkhoven. Toch is het op veel plaatsen nog huilen met de pet op.
Wanneer neemt de Vlaamse regering eindelijk haar verantwoordelijkheid op?
Achiel Bosmans
auteur van lezersbriefen en reacties
We ontvingen ook vandaag weer interessante weetjes op vlak het auteursrechtelijk gebeuren. Blijkbaar leeft dit enorm bij de mensen, want analoog-lezer en volksdichter André Cortelinckx stuurde ons zijn correspondetie door met Vlaanderens favoriete auteursrechtenvereniging. Wil je zelf ook iets weten over het auteursrecht en over SABAM in het bijzonder. Post het even in de comments!
Geachte,
Dat klopt. Zoals u op onze tarieven kan zien worden het aantal lijnen en toestellen verrekend.
Met vriendelijke groet,
XXXX XXXX
Front Office Sabam
Heeft u opmerkingen in verband met de behandeling van uw vraag : ombudsman@sabam.be
De vraag die u ons gesteld heeft was:
Beste
Het klopt dus dat als er geen wachtmuziek gespeeld wordt, maar wel *kan* gespeeld worden er toch rechten betaald moeten worden en wel het maximale aantal. ER is op geen enkel moment een meting van de daadwerkelijk afgespeelde muziek;
Kan u mij bevestigen dat ik dit goed begrepen heb?
De kippen raken de Halloween-pompoenen niet aan, heb ik de indruk. Zelfs de rest van het GFT vinden ze maar niks. In de zomer blijft dat zelfs geen dag liggen. Je zou het omgekeerd verwachten. Maar bon, het zijn kippen. Ze zullen wel weten wat ze doen, zeker?
