De bunker (1)

by

Ik word wakker in een donkere ruimte. Een bunker? Een kelder? Het ruikt er muf en vochtig. Vuil.
Eindelijk. Ik dacht dat ze je hadden.
De jonge vrouw kijkt mij liefde vol aan. Ik ken haar. Ik heb haar op de televisie gezien, misschien. Maar ik weet niet hoe ze heet.

Je had een beet toen je hier binnen kwam. Je was op de vlucht.

Ik absorbeer de informatie en dan komt het allemaal terug: de Mexicaanse griep, het vaccin en de fout in het vaccin, de gsm-straling en Grote Ziekte. Het virus muteerde en miljoenen mensen veranderden in willoze wezens. Hongerig en gewelddadig.

“Ze hebben mijn huis aangevallen. Iedereen is dood…”
“Rustig maar. Ik weet het. Gans mijn kabinet is ook uitgemoord. Vernietigd. Wil je bier?”

Haar zaklamp verlicht de kelder: duizenden bakken Cara-pils. Dit moet een opslagplaats geweest zijn. Ooit.

“Graag.”

Inge Vervotte verdwijnt in het donker en komt terug met een lauwe Cara.

Een koelkast hebben we niet”, zegt ze verontschuldigend,”Geniet ervan. Straks wordt het donker.

We drinken met kleine slokjes van het lauwe bier en wachten tot het donker wordt en het geroep begint.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: