Strips lezen

by

Ik combineerde mijn bezoek aan God’s Persoonlijke Drankencentrale (buit: Kerstpater, Saison Dupont, Xmas Bush, kriek, oxfam bier…) aan een bibliotheekbezoek. Onder het nuttigen van enige Loterbollekes kon ik onderstaande albums smaken.

Quintett – Giroud
De reeks “Quintet” bestaat uit vijf albums waarvoor Giroud het scnerio schreef en die liet uittekenen door verschillende tekenaar. Het verhaal speelt zich af in de herfst van 1916 in Macedonië. Het is oorlog en vijf mensen die elkaar voorheen nooit hebben ontmoet, vormen ene orkestje om de troepen wat te verstrooien. Elk van de vier eerste albums geeft de visie van een van deze mensen weer op deze periode: ze vertellen wat ze zelf beleefd hebben en wat ze zelf belangrijk vonden. SOms zijn die zaken overlappend, soms niet. Ik vond dat wel een mooie vertelstijl, vooral omdat de verhalen zo erg uiteenlopend zijn dat ze telens een ander licht werpen op eerdere gebeurtenissen. De vier eerste albums zijn dus echt de moiete. Het vijfde album vormt een soort van synthese, een ontknoping. Je kan het dus niet overslaan. Helaas is die ontknoping nogal voorspelbaar. Ik had gehoopt op een supercomplex einde in lijn van de rest van het verhaal, maar dat valt dus wat tegen. Niet dat het slecht is of zo, alleen hebben de vier andere albums voor nogal hooggespannen verwachtingen gezorgd.

Franka - misdaadmuseum

Franka – Henk Kuijpers – “Het misdaadmuseum”, “Het meesterwerk” en “De treugkeer van de Noorderzon”
Zoals je weet vind ik de albums van Franka wel meevallen. Daarom wou ik graag de eerste dire albums eens lezen. Jaren geleden was de stijl van Kuijpers nog wat naïever (zie image) en wat meer kinderstrip-achtig. Vooral aan “Het misdaadmuseum” kan je dat zien. In het tweede album zit hij al weer een hele stap verder. En de derde zet die lijn voort. De plot van alle drie verhalen is telkens erg verzorgd. Dat heeft dus altijd al goed gezeten, blijkbaar. “De terugkeer van de Noorderzon” is wel een “deel 1”. Er komt dus nog een tweede deel.

Kid Paddle – Midam – “Star Waar?” en “De moordende mummie is niet van gummi”
Een reeks over een jonge en fantasierijke gamer vind ik op zich wel een goed idee. De fantasiewereld van Kid Paddle doet wat denken aan die uit “Calvin & Hobbes“. Alleen zijn de gags van Bill Watterson duizend keer beter. Bij Kid Paddle zijn de grappen soms zo flauw en vergezocht dat het geen naam heeft. Toch zit er soms wel een pareltje tussen. Maar dan moet je bereid zijn te zoeken.

Advertenties

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: