Posts Tagged ‘suzanne’

Suzanne (2)

januari 11, 2010

Ze weet niet wat “de eieren” zijn. Suzanne kan zich niks herinneren. Ze kent het ziekenhuis en wellicht heeft ze hier als verpleegster gewerkt, maar verder loopt ze verdwaasd en onbegrijpend door de chaos die zich rond haar afspeelt. Ze ziet hoe mensen gillend uit de liften komen gelopen. Ze zijn gewond vaak. Soms ondersteunen ze elkaar, maar meestal vertrappelen de gezonde mensen de gewonden. Ze voelt hoe haar maag zich omkeert.
Ga niet naar boven. Het is er hel.”, roept een meisje haar toe. Haar gezicht zit onder het bloed.
Suzanne beseft plots dat ze in de richting van de liften is gelopen. Haar vinger drukt de knop met nummer zes in.

Ping.

De deur gaat open. Een moeder stormt naar buiten. Ze houdt een kind bij de arm. Suzanne weet dat het dood is. Al drie uur.

Voor Suzanne de tijd heeft gehad om af te vragen waarom ze daar zo zeker van is, stap ze in een mistige roes de lift in. Ze hoort hoe de deuren zich achter haar sluiten. Ze kan niet meer terug.

Suzanne

januari 5, 2010

Suzanne wordt wakker in de hoogdingang van het ziekenhuis. Er is rook en stof en iedereen loopt door elkaar. Het geluid van sirenes doet pijn aan haar oren. Wat gebeurt er? Wat is er aan de hand?

Er zitten bloedvlekken op haar verpleegstersuniform, maar het is niet haar eigen bloed. Denkt ze. Voorlopig. Suzanne staat op. Een man rent haar voorbij.
Maak dat je wegkomt! Snel!”, roept hij haar toe. Zijn gezicht is verwrongen van angst.

Suzanne haalt diep adem. De lucht is vuil en vies. Ze ruikt de paniek van honderden mensen. Het is een misselijkmakende geur die iets weg heeft van verzuurde urine.

Wat doe ik hier?”, vraagt Suzanne aan een politieagent. Het is een roodharige man die wanhopige poginen doet de rennende en gillende mensen min of meer in bedwang te houden en veilig naar buiten te loodsen.

Weet je dat niet?

Suzanne voelt ongeloof in zijn stem. En angst.

De eieren zijn uitgekomen.