Camino a la ruina (4)

by

“Je kan Iggy niet zomaar … coveren…”

Pansj spuwt het woord uit alsof het een achtergebleven restje braaksel is, een brokje herinnering aan een nacht zwaar stappen en een ochtend intensief over de toiletpot hangen. Vuiligheid.

“Maar met alle respect voor het origineel…”, pruttelt Pepijn tegen.

Ik glimlach. De kans dat Pepijn, Merijn en Fluwijn het ooit van pansj gaan halen is miniem. Hij zal met zijn zatte botten hun stomme indiegroepje en hun blijtnummers de grond in boren. Hij zal hen uitmaken voor rotte vis en suggereren dat ze beter verder aan elkaars lul zuigen dan rock’n’roll te spelen. En zeker geen nummers van Iggy. Geen Stooges-shit. Geen solo-crap. Niks.

Pansj drinkt zijn Duvel leeg en in een vlotte beweging vist hij een nieuw flesje uit de halfvolle bak die aan zijn voeten staat. We zitten in de back-stage en doen waar we goed in zijn: zuipen en ruzie zoeken met de andere bands. Pansj is de beste van ons allemaal. Hij drinkt als een kameel en slingert beledigingen in het rond aan een tempo waar de gemiddelde rapper jaloers op zou zijn.
Pepijn zwijgt. Merijn zit treurig voor zich uit te staren. En Fluwijn heeft in zijn broek gedaan.

Inge komt binnen. Ze zegt dat het tijd is.

Ik pak mijn bas en we stappen samen het podium op.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: