Camino a la ruina (3)

by

De ochtendzon schijnt door de vuile ramen naar binnen. Het is zaterdag en we zijn op tour. Inge Vervotte ligt uitgeteld op een beschimmelde matras die vannacht inderhaast uit de “backstage” werd gehaald. Schele Otter zit verdwaasd in een pas verschaald bier. Hij kijkt onbegrijpend om zich heen. Ik betwijfel het of hij al nuchter is.

“Kater, pvc?”, Vraagt Pansj.

Ik knik. Mijn hoofd staat op springen. En terecht. Al wie dat niet springt…

“Kutbier!”, vloekt Pansj.

“Ja. Bij ons is het tenminste nog CARA. Soms.”

Pansj lacht zijn rotte tanden bloot. Zijn gehavende gezicht verraadt een leven vol drank, drugs en straatgevechten. De tijd van de Leuvense gang wars. Voor de platencontracten en voor het Grote Succes (GS).

“Is er nog iets?”, vraagt Schele Otter en ik weet dat hij alcohol bedoelt. Pansj schudt van neen. Hij liegt. Het is niet omdat het kutbier is, dat je het moet delen.

Ik zet de radio op. Nena zingt “Willst Du Mit Mir Gehn”. De perfecte popsong maakt mij vrolijk, de kater draaglijk en Inge wakker.

“Zijn we weg?”

“Deal.”

Als zombies strompelen we naar de auto. Misselijk. Ziek. Mottig. Ik start. Ik geef gas. Ik draai de volumeknop open. Fuck. Mein Weg Ist Mein Weg. We vliegen over de snelweg. Als arenden. Roofvogels. Harder en sneller. En roekelozer.

“Gaat het, pvc?”, vraagt Inge.

En ik knik.

Het gaat.

Het gaat.

Maar ook niet meer dan dat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: