Camino a la ruina (2)

by

Negentig kilometer per uur. Harder rijdt onze strontbruine Ascona niet. Pansj en Schele Otter zitten op de achterbank. Inge Verotte zit naast mij. Op de radio speelt een nummer van The New York Dolls. Frankenstein, denk ik. Ik ken het werk van de Dolls niet zo. Uit mijn ooghoek zie ik hoe Inge zachtjes meeknikt met het het ritme. Zij is wel een fan.

“Is het nog ver, pvc?”, Vraagt Pansj.

Ik weet waar hij naartoe wil. Een pitstop. Voor bier. Drugs, misschien zelfs. Ik ken Pansj al langer dan vandaag. Hij is niet zo’n tuig als Schele Otter, maar toch ook niet te onderschatten.

“Nog een dik uur rijden, Pansjke”, Glimlacht Inge Vervotte.

Ze geniet van de rit. Van het onderweg zijn. Van de voorbereiding. Het “we are the roadcrew”-gevoel, weet je wel.

“Bier!”, Roept Schele Otter van op de achterbank.

Inge bukt zich en uit een plastieken zak aan haar voeten vist ze vier halve liters. Niks is zo rock’n’roll als een voorraadje Schultenbraü uitkuisen op de E40, denk ik. En terwijl ik Pansj en Schele Otter achter mij hun bier hoor opslobberen, zet ik “blank generation” wat luider.

Richard Hell zit nog maar aan zijn tweede strofe wanneer we in de verte de contouren van de feesttent zien opdoemen. Jeugdraadrock Wezemaal, here we come!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: