Les Encores de Baudouins Morts

by

Les Encores Des Baudouins Morts

Ik lees soms in de “betere” muziekbladen cd-reviews over artiesten die hun volledige plaat met een dictafoon hebben opgenomen (Emit Bloch – Dictaphones vol 1) of die er fier op zijn dat al hun songs in hotelkamers over gans de wereld werden opgenomen. Rauw, noemen de heren reviewers dat. Lo-fi. No-fi. Kunst met een hoofdletter.

Nu brengt WM Recordings deze week “Les Encores des Baudouins Morts” uit, een samenraapsel van opnames die Les Baudouins Morts hebben gemaakt tijdens het turbulente bestaan van de band. Ook hier zijn de opnames “lofi”: ze werden gemaakt met een oud casseterecordertje dat geenszins gemaakt was om muziek mee op te nemen. De opnamekwaliteit is er dan ook naar. Geen cleane studiosound, maar authentieke ruis, niet-genormaliseerd gekreun, vals gekweel van een leadzanger die nooit een leadzanger had mogen zijn. Punk zonder de hanenkammen. Indie zonder het gezeur.

“Les Encores” is eigenlijk wel een toffe plaat geworden. Je kan met plaatsvervangende schaamte de allereerst stapjes van Les Baudouins Morts volgen. Je kan niet alleen de sfeer opsnuiven van memorabele optredens in het Achturenhuis (Leuven), de Democrzay (Gent) of het Zuiderpershuis (Antwerpen) en herinneringen ophalen aan de eindeloze sliert Spinal Tap-momenten die de bestaan van LBM gekleurd hebben. Neen, “Les Encores” biedt je ook een blik op de absolute bagger, de half-uitgewerkte ideeën en de ruwe pareltjes. Ik herinnerde mij zelf nog vaag dat we een nummer van the Cure hadden bewerkt tot iets over het VDAB-personeel dat spontaan begon te strippen, maar ik was vergeten hoe vreselijk vals het gezongen was. Djeezes. Hadden we dat niet beter gewist? Had er toen niet beter iemand gezegd: ket, ik zal efkes die cassette in de open haard smijten, want anders krijgt iemand het in zijn kop om dit ooit op het internet te zetten en dan gaat iedereen u uitlachen.
Ik denk eigenlijk dat dat het verstandigste was geweest. En is dat nu niet precies waar het bij een band als Les Baudouins Morts om draaide: eens lekker niet het verstandigste doen? Het kalf uit hangen en de grenzen van de slechte smaak verleggen? Tot ver over de pijngrens, desnoods. Zoals Divine in al zijn films deed. Zoals Lolo Ferrari. Zoals Ed Wood. Zoals Uwe Boll, Andy Warhol, Damien Hearst en de UNAbomber.

Iemand omschreef “Le Disque d’Or des Baudouins Morts” ooit als “wat er overblijft van politiek om 4 uur ’s ochtends en na 20 pinten”. Voor “Les Encores Des Baudouins Morts” heb je 25 pinten tot 30 nodig. Maar laat dat het nu net zo interessant maken.

“Les Encores des Baudouins Morts” is uitgebracht via het supercoole WM Recordings. Je kan de volledige plaat, inclusief artwork en liner-notes downloaden via deze hyperlink:

http://www.wmrecordings.com/free-downloads/wm120-les-baudouins-morts-les-encores-des-baudouins-morts/

http://ia600606.us.archive.org/17/items/WM120/WM120notes.pdf

Met dank aan Wm Recordings en Malcolm Nix.

2 Reacties to “Les Encores de Baudouins Morts”

  1. embe Says:

    Leuvens cultureel erfgoed uit de 90’s, ook geblogd bij uw plaatselijke vrijemuziek-gazettenboer, netwaves:
    http://netwaves.org/node/748

    cheers,
    embe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: