Bloedbad in de Brouwersstraat (11)

by

Hoofdstuk 11

“Kijk wat ik voor de baby gekocht heb!”
Vanessa houdt een schattig, piepklein hemdje voor zich uit.
“Snoezig”, antwoord Amber. Ze zijn bij Amber thuis en hoewel ze zich eigenlijk zouden moeten klaarmaken, drinken ze nog relaxed een biertje. De bel gaat.
“Verwacht je iemand?”
“Neen.”
Het is een jonge man die vraagt of ze een steunkaart willen kopen.
“Het is voor de Heemkundige Kring”, vraagt hij zonder veel overtuiging.
Ambert schudt van neen en sluit de deur.
“Wow. Bij jou maken ze ook weinig kans.”
“Als ik de Heemkundige Kring wil steunen, zal ik hen wel contacteren. Niet omgekeerd.”
“Ach. Kan toch best interessant zijn. Ik heb ooit eens door zo’n blaadje gebladerd dat mijn vader thuis had liggen. Het heeft wel iets… slungelachtig.”
“Net zoals die jongen?”
Vanessa bloost.
“Wat heb jij gekocht voor Kelly’s baby?”
Amber toont het popje.
“Leuk! Een speeltje!”
“Een verzamelobject”, corrigeert Amber.
“Die kleine verzamelt nog niks.”
“Hij moet ergens mee beginnen.”
“En dan direct geweldddadige manga-figuurtjes?”
“Neen. Kai is niet gewelddadig.”
“Hij ziet er wel zo uit.”
“Neen.”
“Laat kijken!”
Vanessa bestudeert het popje.
“Wat staat hier?”
Amber kijkt. Ze ziet niks. Of toch? Heel klein staan er twee pijltjes onder de hals van het ventje. En dan een paar letters. D..o…n…t.
“Don’t?”
“Dat je zijn hoofd niet naar links en rechts mag bewegen?”, giechelt Amber.
“Een tattoo: draai mij de nek niet om!”
“Handig om aan je vijanden te laten weten dat je een eerlijk gevecht wil…”
De meisjes lachen. Wellicht meer omwille van het reeds gedronken bier, dan omwille van de kwaliteit van de grapjes.
“Laat mij eens!”
Vanessa pakt het mannetje.
Ze draait.
“Niet doen. Straks maak je het stuk!”
“Ik wring hem z’n nek om! Ik versla de grote strijder kai!”
Vanessa rent hinnikend van het lachend de kamer rond.
Dan horen ze gepiep van remmen en een oorverdovende knal.
“Wat was dat?”
“Een ongeval! Buiten!”
De meisjes rennen naar het raam. Ze zien een witte bestelwagen dwars over de straat staan. De chauffeur ligt bewegingloos op zijn stuur. Op de straat ligt een brommertje in een plas donkerrood bloed. De bestuurder van het brommertje ligt even verderop. Dood. Zijn benen zijn in rare, onnatuurlijke bochten gewrongen. Zijn gezicht is zwaar gehavend. Eén grote wonde. Zelfs van heel ver kan je zien dat er een stuk van zijn hoofd ontbreekt. Gruwelijk! Stukjes van zijn hersenpan liggen kriskras verspreid over het trottoir. Als lugubere puzzelstukjes. Flarden vlees en botschilfers.
“Oh, shit!”, gilt Vanessa.
Ondanks het bloed en de vele schaafwonden, heeft ze de jongen van de Heemkundige Kring herkend.

Advertenties

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: