Slachting nabij Cannibal Park (5)

by

Hoofdstuk 5

Het bos is stil. Je hoort geen vogels. Geen geluid. Julia weet niet waar ze is. Ze weet niet waar de andere meisjes zijn. Zijn ze hulp gaan halen? Zitten ze ergens een bar gezellig te wachten tot ook zij doorheeft dat er helemaal geen weerwolven of vampieren door de bossen zwerven. Dat het slechts een grapje van een plaatselijke jeugdbeweiging was?
Julia kan anders wel een drankje gebruiken. Eerst dat ongeval, die regen, dat gedoe in die vieze gracht en dan die brullende wezens. Een ganse fles vodka mogen ze haar geven. Hier en nu. Ze wil stomdronken in een hoekje liggen en vergeten wat er allemaal gebeurd is. Ze wil slaappillen nemen. Stoned voor de tv zitten en naar hersendodende belspelletjes kijken. Twintig joints roken. Alles vergeten wat hier gebeurd is. En daarna verder met haar leven. Op naar de winkelstraten! Naar de filmzalen! Naar de feestjes en barbecues!

“Je kan bij de jeugdbeweging gaan”, had haar moeder gezegd.

“Als leidster kan je leren verantwoordelijkheid nemen. En het staat goed op je cv”, had haar vader verteld.

En ook haar vriendinnen hadden wel honderd goeie redenen opgegeven om mee deel uit te maken van de leukste en tofste jeugdbeweging van de gemeente. Met de knapste jongens en de tofste weekenduitstapjes.

Niemand had ooit iets gezegd over lijken en bloed en pijn en dood.

“Heeeeeeeelp!!”, krijst ze.

En ze neemt zich voor niet te stoppen voor haar stembanden zo erg toegetakeld zijn dat ze geen decibel geluid meer kan uitbrengen.

Advertenties

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: