Soldaten van de liefde

by

We lopen door de Mechelsestraat in Leuven en het regent. Ruim twintig jaar geleden liepen we door precies dezelfde regen. En het doet raar om hier terug te zijn. De Champs Elysees is er niet meer en de gazettenwinkel is verhuisd. Aan de voet van de Keizersberg is nu een nachtwinkel.We stoppen er even om Cara-pils in te slaan.

Alles goed! Alles goed!”, kraait een overenthousiaste jongeman. Pansj haalt zijn schouders en Schele Otter reageert niet eens. Alles goed? Fuck alles. Goed?

Aan de Valkerijgang staat Inge op ons te wachten. Ze trekt zenuwachtig van een Camel.

“Heeft iemand jullie gezien?”

Tuurlijk”, zegt Pansj,”Het is vier uur in de namiddag. Wat verwacht je?
Inge glimlacht.

Heb je het materiaal bij”, Vraag ik. Ik ben altijd erg praktisch ingesteld.
Ze knikt en trekt opnieuw van de Camel.

In de bestelwagen.

We lopen naar een witte Transit die een paar meter verder geparkeerd staat. Inge kijkt eens rond om zeker te zijn dat niemand op ons let en gooit dan de deur open.

Stap in! Snel.

Terwijl een onbekende man met ons De Ring rond rijdt, toont Inge de goederen.

Holy fuck”, Zegt Schele Otter en ik merk dat ook Pansj onder de indruk is.

De AK-47 is het beste wapen dat op de markt te verkrijgen is voor stadsguerilla. Licht, zelfladend, 30 patronen en precies tot op 250 meter.”, Zegt Inge. Ze heeft haar technisch praatje goed ingestudeerd en ze weet het. Pansj glundert. Hij is de enige van ons drie die nog geen AK heeft afgevuurd.

Mag ik hem eens vasthouden?

Enkel met handschoenen”, Sist Inge, “En na de briefing.

Ze haalt een mapje boven. Er zit een plannetje in, een lijst met gefrequenteerde adressen en een foto.

Dit is het doelwit”, Zegt ze,”André Flahaut.

Schele Otter knikt. We weten genoeg.

Zet ons hier maar af”, Zeg ik terwijl we de machinegeweren in sportzakken laden.

De bestelwagen stopt net lang genoeg in de Werkmansstraat om ons uit te laten stappen. Dan geeft de chauffaur van inge Vervotte plankgas en verdwijnt ze in het niets.

Nog een CARA?”, vraagt Schele Otter.
Ja”

We lopen naar het centrum en drinken zwijgend al het bier op dat we nog hebben. De last op onze schouders weegt zwaar, maar de sportzak met mitrailleurs weegt zwaarder.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Tags: ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: