Augustus

by

We lopen door de Mechelsestraat en we zijn bezopen. Het is nacht, maar ik weet niet precies hoe laat. Dinsdag, misschien. Of woensdag.
Hier was vroeger een kaffee, dacht ik. Champs Elysees”, zegt De Frakke
Ik knik. En Pansj knikt ook. Hij kan zich nog levendig herinneren hoe hij hij hier meermaals buiten is gesmeten en hoe hard de stoeptegels in de Penitentienenstraat zijn als je er met je gezicht op terecht komt. Hier heeft hij zijn neus gebroken en pentanque leren spelen.

Is er nog CARA?”, vraag ik.

De Frakke haalt twee blikjes uit een plastieken zak van Stripspeciaalzaak Gobelijn. En nog eentje voor Pansj ook. We drinken zwijgend terwijl we richting Engels Plein stappen.

Ik heb een Mieke gekend, dat hier woonde”, zegt Pansj dan plots, “Gaby. Ze had iets Spaansachtig en ze zat aan de pillen. En op zekere dag heeft ze haar poeper van kant gemaakt en is ze vertrokken.

Neen, Pansj”, zeg ik,” Ze heeft niemand van kant gemaakt. Ze is gewoon opgenomen. In Kortenberg. Of in Bierbeek. En daar zit ze nu waarschijnlijk nog.

Niemand zegt nog iets tot we aan het Engels Plein komen. Alle drie denken we aan Gaby, een braaf mieke, opgezwollen van de Haldol en met kapot geknarste tanden. Ze zit te blijten aan het venster. Een verschoeperde kamerjas heeft al jaren geleden haar korte, sexy outfits vervangen. Gaby bijt op haar nagels. Ze mompelt. Niemand begrijpt wat ze zegt. Niemand doet moeite om het te begrijpen. Enkel op dinsdag, als het Zinvolle Vrijetijdsbesteding is, vragen ze haar wat ze wil doen: een mandje vlechten of een ventje boetseren of Kerstversiering maken. Maar Gaby wil geen Kerstversiering maken. Niet in augustus. Niet als het buiten pokkeheet is en alleen een frisse Stella de terrasjes afkoelt. Ooit heeft Gaby zelf die Stella’s getapt. In de schaduw van Sint-Geertrui en vlakbij Artois. Chauffeurs hingen uit hun raam om te zien hoe die kortgerokte Engel de dorstigen laafde. Hoe zij gracieus met een dienblad vol Hoegaarden over de kasseien paradeerde en zo ook de kijklustigen trakteerde. Schol, riepen de mensen en ze riep Schol terug. Lieflijk. Lachend. Lang geleden.

En Pansj heeft het er moeilijk mee. En hoewel De Frakke haar nooit gekend heeft, roept hij mee.

Voor Gaby”, roept hij,”Voor Gaby”.

En we stampen. En we schreeuwen.

Voor Gaby!

Het ene autoportier na het andere moet eraan geloven. Een spoor van verdriet en vernieling.

Voor Gaby!

Steeds harder. En Luider. En zatter. En woester.

Voor Gaby!

Voor Zinvolle Vrijetijdsbesteding!

Voor mini-rokjes en Kerstversiering in augustus!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: