Strips die ik dit weekend gelezen heb

by

Dallas Barr – Marvano – Haldeman

Niks zo plezant als met een houten kop van de Chimay door de bibliotheek te lopen en samen met Onze Jongste strips te selecteren. We zetten ons vervolgens samen in de zetel en doen zo weinig mogelijk: geen afwas, geen taakjes, geen huiswerk… niks.
Afgelopen week heb ik de reeks Dallas Barr gelezen: zes albums die een geheel vormen en een verhaal vertellen over onsterfelijkheid, vergankelijkheid en d egevaren van de vrije markt. Het is fijne sci-fi over een figuur die elke tien jaar een behandeling ondergaat waardoor hij niet kan sterven. Onsterfelijkheid is immers ene product geworden dat enkel de supperrijken zich kunnen veroorloven. Dallas is bevriend met de dokter die het monopolie bezit op de behandeling.
Lekker complexe strip met mooie tekeningen en coole sci-fi. Dallas Barr is een aanrader.

Aquablue – Cailleteau – Tota

Science fiction stelt graag Grote Levensvragen, maar dan wel opgefleurd met rare wezens en spectaculaire luchtgevechten. De reeks Aquablue moet op dit vlak niet onderdoen: de hoofdfiguur is als klein jongetje op een planeet beland die bevolkt wordt door een soort blauwe viswezens. Hij wordt als een soort goddelijke figuur beschouwd. Het paradijselijke leventje op de planeet Aqueblue komt in gevaar wanneer een soort supermultinational de planeet wil kolonisieren om er energie te winnen.

Uiteraard gedragen de kolinisten zich als sadistische smeerlappen en is de vergelijking met wat de Blanke Man met de indianen heeft uitgespookt nooit veraf.
Ik heb de eerste zes albums gelezen (uitgegeven bij Daedalus) en ik was erg onder de indruk van de prestatie van Cailleteau en Tota: strakke art work en een vlotte vertelstijl. Wat mij wel opviel, is dat de Nederlandstalige vertaling vol spelfouten stond. En dan nog wel hele stomme: de namen en functies van allerlei technische apparaten worden foutloos geschreven, maar “jouw leven” is wel altijd “jou leven“. Alsof de vertaler een statement wilde maken. Een klein schoonheidsofoutje, maar verder een bangelijke reeks.


Atilla… mijn geliefde – Mitton – Bonnet

Het is mooi getekend, maar het verhaal komt net iets te traag op gang. Atilla is wel degelijk de gelijknamige Hun. De eerste drie albums van de reeks gaan over een wolvenvrouw die aan Atilla cadeu gedaan wordt door de Romeinen. Ze geeft hem advies bij zijn veldslagen. Hoe ongeloofwaardig dit ook mag klinken.
Ik ga binnenkort de volgende albums eens halen omdat ik een reeks over Atilla de Hun zeker een kans wil geven. Maar het is niet zo dat ik mensen zou aanraden albums van deze reeks te kopen.

Advertenties

2 Reacties to “Strips die ik dit weekend gelezen heb”

  1. georgina Says:

    Mooie besprekingen. Nu begrijp ik ook waarom je Ponyo in cinema ZED gisterennamiddag aan je voorbij liet gaan.
    Zelf las ik dit weekend de graphic novel Moeder, kom thuis van Paul Hornschemeier.

  2. Johannes Says:

    Ik HAAT Jean-Yves Mitton.
    Ik heb nog nooit een reeks van hem gelezen die niet valt samen te vatten als “opeenvolging van (anale) verkrachtingen met een ongeloofwaardigverhaal ertussen”. Die kerel heeft een probleem denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: