Strips gelezen

by

Dit weekend heb ik een aantal strips ontleend bij de plaatselijke openbare bibliotheek die goed meevielen.

De werelden van Aldebaran – Leo
Ik heb de volledige eerste cyclus van vijf albums gelezen uit de reeks “de werelden van Aldebaran”. Ik had nog nooit gehoord van deze reeks, maar ik ben vast van plan de tweede en de derde cyclus ook te lezen.
Aldebaran is een planeet die geen contact meer heeft met de Aarde. Marc en Kim zijn er op de vlucht nadat hun dorp verwoest is door een merkwaardig wezen dat de mantisse heet. Het politieke regime op de planeet is dictatoriaal en wellicht ook zo corrupt als wat. Het leukste aan de reeks is, naast de heldere realistische tekenstijl, de rijke fauna en flora van de planeet Aldebaran. Daar heeft tekenaar-scenerist Leo zich goed in uitgeleefd. Aan de lopende band duiken er rare wezens op waarvan de eigenschappen door de verteller gekend zijn en besproken worden.
De rekes is uitegeven bij Dargaurd.

Wilson – zo bleek als de dood – Fahrer & Trillo
Het eerste album van Wilson heb ik ook eens meegenomen. Wilson is een soort speurder/bodyguard/whatever die leidt aan achtervolgingswaanzin en die hallucineert. Juist omwille van die achtervolgingswaanzin zou zijn opmerkingsvermogen scherper zijn en zou hij op dingen letten waar anderen niet op letten. Hij wordt in dit eerste album uitgestuurd om de vrouw van een rijke zakenman/politicus/whatever te bewaken en stoot op een complot.
Ik vond “zo bleek als de dood” een goede titel, maar het album viel eigenlijk wat tegen. Het had meer kunnen zijn. Bovendien is heel de achtervolgingswaanzinshit er een beetje met de haren bijgesleurd. Weinig overtuigend maar niet echt slecht-slecht.

Franka – Kidnap – Henk Kuijpers
De reeks Franka gaat al decennia mee en ik had er nog geen enkel album van gelezen. Dat is bij deze recht gezet. Ik vind dat de afstandelijke tekenstijl van Kuijpers wat weg heeft van de Humo-covers die evermeulen soms maakt. Het album “Kidnap” zit goed in elkaar, maar echt verrassen doet het niet. Verder zit het vol actie, knappe grieten en snelle scenes. Ik begrijp waarom deze reeks actueel blijft. Hier ga ik zeker nog wat albums van halen.

M-Kids – de Tsjakke-boems – Luc Morjaeu
Ik wil alles eens geprobeerd hebben, dus ook een albums van de M-kids. Deze meisjesgroep was een tijd terug redelijk populair bij de jeugd, maar ik heb er eigenlijk nog nooit een liedjes van gehoord. Mijn kinderen zijn er te jong voor, denk ik. Anyway: de strip verschilt weinig van de K3-strips en haalt de mosterd bij Jommeke.
Het verhaal is niet ingewikkeled: een indiaan komt de M-kids halen in België omdat zijn stamhoofd depressief is en opgevrolijkt kan wordne met muziek van de M-Kids. Alleen dan kan het stamhoofd de huwelijksceremonie van de prins (de “stamprins”, veronderstel ik) “doen”.
Vlotte franchisestrip met veel flauwe moppen. Maar dan echt flauwe, flauwe, flauwe, flauwe, flauwe moppen. Zo erg ben ik nooit. Hoop ik.

Advertenties

Eén reactie to “Strips gelezen”

  1. Uw Moeder Says:

    Bijna alles van Leo is om van te smullen. Alleen zijn recente drieluik Verre Werelden (waarvan intussen de 1ste twee albums zijn verschenen) vind ik een tegenvaller.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: