Slaap der rechtvaardigen

by

De schuur is warm en droog, maar stinkt naar urine en rot stro. Het is het beste wat we konden vinden. Inge Vervotte veegt het bloed van haar dagger met een lap gevonden stof. Ze ziet er moet uit, maar haar ogen branden als hete kolen.
We hebben de crucifixen nodig vannacht”, zeg ik.
Ze knikt en haalt twee zilveren kruisen van onder haar kapmantel. Ze legt ze op de grond, vlakbij de plek waar we een paar uur zullen slapen. Daarna moeten we verder. Vampierenjagers jagen ’s nachts, maar overdag vallen mensen ons lastig met lastige vragen over burgerslachtoffers. Casualties of war.
Slaap lekker”, zeg ik. Ze antwoordt niet. Misschien slaapt ze al. Misschien gebruikt ze elk moment dat ze zich veilig voelt om haar batterijen op te laden. Ze is een geboren krijger. Meer nog dan ik zelf. Ik dood omdat het moet. Ik zwaai het Zwaard der Rechtvaardigheid om er de zondige creaturen van de nacht mee uit te roeien. Omdat het mijn missie is. Omdat ik trouw gezworen heb aan Sint-Bernardus en aan God. Maar Inge doodt. Als een roofdier. Als een junkie. Als een machine. We trekken al maanden op en ik weet nog altijd niet waarom ze onze Cirkel van Rechtvaardigheid heeft vervoegd. Ze is goed en ze herkent een ondode van op kilometers afstand. Daarom zijn we zo’n goed team. Voorlopig.
Ik leg mij op de grond. Het Zwaard der Rechtvaardigheid ligt naast mij. Klaar. Ik probeer te slapen, maar ik weet dat wanneer ik mijn ogen sluit, de nachtmerries beginnen.

Advertenties

Tags: , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: