Aankomst der rechtvaardigen

by

We zijn toegekomen in een stad die we niet kennen. De smalle straten kronkelen er koel en donker door de mist. Ik ben niet op mijn gemak.
Uit de bars weerklinkt het doffe geluid van joelende mensen, tinnen drinkbekers en hartverscheurende accordeons. Dit is geen nacht als alle andere voor hen. Ze voelen het. Ze ademen het uit.
Inge Vervotte en ik versnellen onze pas. We verbergen onze gezichten in de kappen van onze mantels. Onze wapens hebben we omwikkeld met zachte stoffen zodat we ons stiller kunnen voortbewegen. Toch lijkt het alsof elke stap die we zetten op deze vreemde bodem een aardbeving veroorzaakt. We zijn hier niet thuis. Niemand is hier thuis, denk ik.
Het begint te regenen. Dikke druppels glijden van onze donkere kapmantels en spatten uiteen op de grillig geplaveide ondergrond.
Ik hoor iets”, fluistert Inge.
We luisteren zwijgend naar de stilte.
Er is niks”, antwoord ik en ik probeer oprecht te klinken.
Ok.
Hoe vaak hebben we dit zelfde gesprek nu al gevoerd? Na een trektocht van weken en maanden door dit onbekende land beginnen we allebei paranoïde te worden door een permanent gebrek aan voedsel, drank en slaap. Konden we vandaag maar slapen. In een bed gemaakt van bloemen op het dak van één van de merkwaardige bouwwerken die we aan de haven hebben gezien. Of in één van die hangars waar ze de zeilboten in maken. Om het even waar. Als het er maar droog is. En warm.
Halt!
Een stem doorbreekt de relatieve stilte van de nacht. Mannen van de schout! Rennen! We maken ons plots geen zorgen meer over onopvallend zijn en stil en zo. We lopen. Niet weg van de mannen, maar er naartoe. Ze hebben ons ontdekt. Misschien weten ze zelfs wat we komen doen. En ze mogen het niet navertellen. Onze korte zwaarden schitteren als korte, hevige bliksem. Maaiend. Vernietigend. Ik hoef Inge geen instructies meer te geven. Ze kent de modus operandi ondertussen: Vampierjagers leggen geen verklaringen af, ze vechten om te doden. Ze hakken en klieven voor een hoger goed waar de onwetende pissebedden van de schout, baron of leenheer te enggeestig voor zijn. We beseffen dat elke onbekende in deze stad een potentiële ondode is, een creatuur dat zich voedt met het bloed en de angst van de rechtvaardigen. En de rechtvaardigen. Dat zijn wij.

Advertenties

Tags: ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: