Show

by

Ik heb goesting om mijn eigen op te hangen. Om er een eind aan te maken. Het maakt niet uit hoe. Maar liefst niet zoiets dweis als voor een trein springen. Ik haat mensen die dat doen.
Laetitia heeft een mooie stem, maar een Aarschots accent. Ze lakt haar nagels zwart en praat. Meer tegen zichzelf dan tegen mij.
Niemand verstaat mij, weet ge. Niemand begrijpt mij. Zelfs gij niet. Gij zijt niet van mijn generatie.
Ik knik. Ik steek een sigaret op. Drink mijn Abdij van ’t Park leeg en pak een nieuwe uit de koelkast. We zitten backstage en in afwachting van ons optreden pompen we ons vol met alles wat de wetgever verbiedt. Life is life.
Zijn ze klaar, denkt ge?
Ik luister. Er is niks te horen buiten het geroezemoes van het publiek. Is de band die als voorprogramma geprogrammeerd staat eindelijk klaar? Ze hebben anderhalf uur getreuzeld en gezeurpiet over gigantische hoeveelheden liefdesverdriet. Het wordt wel eens tijd!
Ja, pvc. Ze zijn klaar”, zegt Laetitia.
We staan recht. Ik pak mijn bas. Een Graaf Dracula met te veel make-up kondigt ons aan.
Dames en heren, mag ik uw applaus voor … Uitzichtloos Leven!

Ik speel een eerste akkoord. De magische stem van Laetitia vult de zaal. Hoewel ik de woorden al duizend keer gehoord heb, krijg ik er elke keer weer kippenvel van. En ik ben niet de enige. Gans de zaal staart in vervoering naar de in het zwart gehulde negentienjarige schoonheid. Ze lijkt in trance. Ik weet dat het gewoon de drugs zijn.

Tijdens het tweede nummer kruipt een bleek en piepjong gastje op het podium. Een extreme versie van Robert Smith: zowel wat betreft het haar als het lichaamsgewicht. Hij knielt voor Laetitia en snijdt in zijn armen, maar voor hij zichzelf onherroepelijk beschadigd heeft, schopt een security-man hem van het podium. Ik neem mij voor om na de show met hem te praten. Om te zeggen dat we ons allemaal wel eens wat minder voelen. Ook ik. Omdat ik vijftig ben en Suzy mis.

Dit nummer gaat over een vrouw die ik in Buizingen heb leren kennen. Het heet ‘Ik heb je Vermoord’.

De zaal gaat uit de bol. Uitzichtloos Leven heeft maar één hitsingle. Hier zijn ze voor gekomen.

In een Lexus vol Semtex, reden we … mijn liefste”, zingt Laetitia met een stem waar pubers natte dromen van horen te krijgen.
We waren jong en gewapend en .. alleen…

Iedereen zingt mee.
Iedereen treurt.
Iedereen heeft zijn eigen Suzy.

Uit: De Babe van Buizingen

Advertenties

Tags:

Eén reactie to “Show”

  1. georgina Says:

    Mooi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: